Analiza w skrócie:
- KRLD prowadzi kilka programów modernizacji wyposażenia swoich wojsk lądowych.
- Nie wiadomo, jaka jest skala produkcji nowych pojazdów.
- Na przeszkodzie w powodzeniu modernizacji mogą stanąć ograniczone wobec potrzeb zasoby państwa.
- Najnowsze konstrukcje są znacznie nowocześniejsze niż dotychczasowe wyroby przemysłu zbrojeniowego Pjongjangu.
- W okresie krótkoterminowym KRLD nie będzie w stanie wyprodukować większości opisywanych tu nowych pojazdów w liczbie mającej wymierny wpływ na sytuację bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim a nawet w dalszej perspektywie wymiana starszych konstrukcji na zasadzie 1:1 na nowe wydaje się bardzo mało prawdopodobna.
Wstęp
O ile wiele publikacji i artykułów dotyczących północnokoreańskich sił zbrojnych skupia się na arsenale jądrowym oraz rakietowym Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Pjongjang od kilku lat stara się modernizować swoje wojska lądowe. Działania te obejmują opracowywanie i wdrażanie kilku różnych platform, od czołgów, artylerii samobieżnej czy wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych (WWR) na wozach wsparcia ogniowego skończywszy.
Co ciekawe, nowe pojazdy zrywają z dotychczasowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi, inspirowanymi Moskwą i Pekinem, na jakich opierał się przemysł zbrojeniowy Korei Północnej i w znacznej mierze wydają się czerpać z rozwiązań zachodnich. Pokazuje to, że Pjongjang stara się nadążać za międzynarodowymi trendami i stawiać nie tylko na ilość, ale i na jakośćsamych wyrobów.
Niemniej, nieznana jest skala produkcji nowych pojazdów, a niektóre z nich są znane jedynie ze statycznych eksponatów prezentowanych podczas wystaw wyrobów przemysłu obronnego czy wręcz z niewielkich modeli.
Niniejszy artykuł przedstawi wybrane nowe konstrukcje opracowane w ciągu ostatnich kilku lat przez przemysł zbrojeniowy KRLD: Czołg Chonma-2, modułową wyrzutnię rakietową, WWR kalibru 600mm, artylerię samobieżną kalibru 155mm i nową uniwersalną platformę kołową 8x8, obejmującą moździerz samobieżny, wóz wsparcia ogniowego (WWO) i mobilną wyrzutnię pocisków przeciwpancernych. Przybliżone krótko zostaną informacje na temat samego sprzętu oraz jego potencjalny wpływ na równowagę sił konwencjonalnych na Półwyspie Koreańskim.
Zostanie również udzielona odpowiedź na pytania, czy Pjongjang będzie w stanie wdrożyć powyższe konstrukcje w szerszym zakresie, oraz co może stanąć na przeszkodzie tego przedsięwzięcia.
Chonma-2
Chonma-2 jest najnowszym czołgiem w arsenale KRLD. Po raz pierwszy konstrukcja ta została pokazana podczas parady z okazji 75. rocznicy powstania Partii Pracy Korei w 2020 roku. Pojazd znacznie wyróżniał się wyglądem od dotychczasowych czołgów Pjongjangu, wywodzących się w dużym zakresie z T-62, na którego produkcję podczas zimnej wojny Korea Północna nabyła licencję.
Wpływ na wcześniejszy rozwój broni pancernej Pjongjangu miał także T-72. W przeciwieństwie do swoich poprzedników, Chonma-2 wyglądem przypomina konstrukcje zachodnie. Chonma-2 jest pierwszym czołgiem Koreańskiej Armii Ludowej (KAL) posiadającym system aktywnej ochrony pojazdu. Ów system początkowo przypominał stosowany przez Rosjan w czołgu T-14 Afganit, jednakże z biegiem czasu doszło do jego zastąpienia przez system oparty o dwie niewielkie wieżyczki zamontowane na stropie wieży, z których każda posiada cztery przeciwpociski.
Oba systemy zademonstrowały swoją efektywność podczas testów, być może zdecydowano się na zastosowanie systemu opartego o wieżyczki w celu poprawy opancerzenia wieży.
Od momentu pokazania czołgu po raz pierwszy doszło do istotnych zmian w jego konstrukcji. Wieża została najpierw dopancerzona wybuchowym pancerzem reaktywnym a w 2024 roku doszło do jej całkowitego zastąpienia. Najnowszy i być może docelowy wariant czołgu wyposażony jest w armatę kalibru zapewne 125mm. Wniosek ten można wysunąć z faktu, iż na oficjalnych zdjęciach wykonanych podczas obserwowanych przez Kim Dzong Una ćwiczeniach wojskowych przy każdym z pojazdów stało trzech członków załogi.
Oznaczałoby to, że w pojazdach jest zamontowany automat ładowania, tym samym armata powinna mieć kaliber 125mm – pozwalałoby to sięgnąć po znane już rozwiązania, popularne w czołgach radzieckich/rosyjskich. W innym przypadku Pjongjang musiałby opracowywać od zera automat ładowania do armat kalibru 115mm. Sam sens montażu uzbrojenia kalibru 115mm na pojeździe nowym i perspektywicznym byłby do pewnego stopnia niezrozumiały, o ile prymatu nie wzięłaby chęć zaoszczędzenia na amunicji, pocisków kalibru 115mm KRLD zapewne posiada wiele.
Biorąc pod uwagę, że poprzedni czołg KAL – Songun, posiadał czterech członków załogi, możliwe jest, że Chonma-2 jest pierwszym czołgiem w arsenale Pjongjangu dysponującym automatem ładowania. Poza armatą Chonma-2 jest wyposażona w granatnik automatyczny na zdalnie sterowanym stanowisku uzbrojenia a niektóre czołgi (najprawdopodobniej dowódców plutonów) posiadają zamontowaną na wieży wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych (PPK) z dwoma pociskami.
Zapewne oznacza to również, iż Chonma-2 nie może wystrzeliwać PPK z uzbrojenia głównego. Pojazd najprawdopodobniej posiada zaawansowane systemy elektroniczne i obserwacyjne.
Biorąc pod uwagę fakt, iż na czołgu Chonma-2 szkoliła się elitarna 105. „Seulska” Dywizja Pancerna Gwardii im. Ryu Kyong Su, będąca jedyną dywizją pancerną Korei Północnej, czołg ten zapewne będzie przeznaczony jedynie dla najbardziej doświadczonych formacji północnokoreańskich sił zbrojnych. Czołgi te wykorzystane w odpowiedni sposób mogą stanowić znaczne zagrożenie dla przeciwnika.
Niemniej, nowoczesne podzespoły najprawdopodobniej czynią Chonma-2 najbardziej skomplikowanym i najdroższym czołgiem w historii północnokoreańskiego przemysłu pancernego, co musi mieć bezpośrednie przełożenie na wolumen produkcji. Nie wiadomo także w jakim stopniu w zakresie elektroniki i systemów obserwacyjnych KRLD byłaby zależna od dostaw z innych państw.
Warto jednak zaznaczyć, iż poprzez zastosowanie systemu aktywnej ochrony pojazdów Pjongjang pokazał chęć wdrażania w swoich siłach zbrojnych najnowocześniejszych rozwiązań. Tym samym nie można wykluczyć, że następne warianty Chonma-2 lub inne nowe pojazdy mogłyby być zdolne do bezpośredniej współpracy z bezzałogowcami lub wykorzystywania amunicji krążącej.
Modułowa wyrzutnia rakietowa
Korea Północna prowadzi również prace nad modułową wyrzutnią rakietową, wykorzystującą zasobniki amunicyjne, niczym w systemach HIMARS czy K239. Pierwszy raz owa wyrzutnia została zaprezentowana 10 października 2025 roku, podczas defilady z okazji 80. rocznicy ustanowienia Partii Pracy Korei. Z wyglądu WWR jest bardzo podobny do amerykańskiego systemu HIMARS.
Wyrzutnie były pokazywane w kilku konfiguracjach: z pociskami kalibru 240mm, pociskami balistycznymi krótkiego zasięgu Hwasong 11-D (znane również jako KN-35) jak i z pociskami kalibru 122mm. Północnokoreańska wyrzutnia posiada dwa zasobniki amunicyjne, co przekłada się na 18 pocisków 240mm (po 9 na zasobnik) lub 2 pociski balistyczne (po 1 na zasobnik).
Na podstawie dostępnych materiałów wizualnych trudno określić, ile pocisków 122mm modułowa WWR jest w stanie przenosić. Już podczas październikowej defilady widoczne było, iż wyrzutnia jest w stanie przenosić amunicję różnych kalibrów jednocześnie. 26 maja 2025 roku doszło do pierwszych upublicznionych testów wyrzutni. Podczas nich wyrzutnia przeprowadziła strzelania z wykorzystaniem kierowanych pocisków kalibru 240mm o zasięgu około 100km jak i wystrzeliła pocisk Hwasong 11-D.
Ów pocisk balistyczny może przenosić głowice odłamkowo-burzące, fragmentacyjne, kasetowe, chemiczne jak i rzekomo jądrowe. Pozwala to na wybór uzbrojenia odpowiedniego do wykonywanego zadania bojowego. Jego zasięg ma wynosić około 300-400km. Nie można wykluczyć, iż nie przeprowadzono testów pocisków kalibru 122mm z uwagi na przedłużające się prace badawczo-rozwojowe.
Wydaje się, iż dla tego nowoczesnego WWR najbardziej odpowiednie byłyby kierowane pociski tego typu, biorąc pod uwagę fakt, że Pjongjang dysponuje obecnie znaczną liczbą wyrzutni dostosowanych do wystrzeliwania pocisków niekierowanych kalibru 122mm. Równie prawdopodobne wydaje się opracowanie głowic różnych typów (np. kasetowych) dla kierowanych pocisków 240mm.
Wykorzystanie zasobników amunicyjnych znacznie skróci czas potrzebny na przeładowanie wyrzutni. Dotychczasowe wyrzutnie w arsenale KAL były wręcz prymitywne w tym zakresie, wymagając osobnego ładowania poszczególnych pocisków. Trudno stwierdzić, czy nowa WWR posiada również wysięgnik niczym wcześniej wspominane systemy HIMARS czy K239, pozwalający na załadowanie zasobnika bez dodatkowego pojazdu amunicyjnego – jego pominięcie byłoby trudne do wytłumaczenia.
Sam zaś wygląd wyrzutni, przypominający system HIMARS mógł zostać zastosowany w celu utrudnienia namierzania celu przez uzbrojenie wykorzystujące np. sztuczną inteligencję czy inne systemy oparte na machine learning. W warunkach wojennych mogłoby to utrudnić neutralizację północnokoreańskiej artylerii. Równocześnie jednak, wygląd wyrzutni mógłby zwiększyć prawdopodobieństwo incydentów friendly fire.
WWR kalibru 600mm
Jednym z najbardziej unikalnych systemów uzbrojenia w północnokoreańskim arsenale jest wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa kalibru 600mm. Spośród opisywanych tu pojazdów została najprawdopodobniej wdrożona w największej ilości egzemplarzy. Istnieje kilka wariantów tego WWR, wydaje się, iż najliczniejszym są kołowe wyrzutnie 8x8, zdolne przenosić naraz pięć pocisków.
Istnieje również wariant gąsienicowy, mogący przenosić sześć pocisków oraz kołowy, wyposażony w cztery pociski. Nie wiadomo, jaki jest powód instalacji tego systemu uzbrojenia na różnych podwoziach – być może wykorzystywane są po prostu dostępne w danym momencie podwozia. Wyrzutnie przenoszą pociski KN-25, o zasięgu 380km. Warto zaznaczyć, iż w kontekście Półwyspu Koreańskiego, zasięg ten pozwalałby wyrzutniom na przeprowadzanie ostrzału Seulu spod granicy chińsko-północnokoreańskiej.
Pociski te zostały po raz pierwszy przetestowane w 2019 roku. Wydaje się, iż armia północnokoreańska posiada co najmniej 80 WWR kalibru 600mm w służbie. 30 wyrzutni na podwoziu gąsienicowym przekazano 31 stycznia 2022 roku. Natomiast przed 9. Zjazdem Partii Pracy Korei w 2026 roku reżim przeprowadził ceremonię przekazania 50 kolejnych wyrzutni, tym razem na podwoziu kołowym.
Z informacji podawanych przez reżim wynika, iż pocisk KN-25 może być wyposażony w głowice jądrowe a jego system naprowadzania na cel zawiera m.in. rozwiązania z zakresu sztucznej inteligencji. Eksperci natomiast twierdzą, iż najprawdopodobniej w kwestii naprowadzania opiera się on na starszych rozwiązaniach. Pjongjang określa system WWR kalibru 600mm jako „strategiczny”, czyli zdolny do przeprowadzania uderzeń jądrowych.
Uważa się, iż wieloprowadnicowe wyrzutnie rakietowe ciężkiego kalibru mogą być sposobem na przebicie się przez wrogą obronę przeciwlotniczą (OPL) – przy wystrzeleniu znacznej liczby pocisków zapewne co najmniej część osiągnęłaby cel. Ponadto, siły zbrojne KRLD mogłyby wykorzystać zmasowany ostrzał z WWR kalibru 600mm w celu przeciążenia wrogiego OPL, co mogłoby pozwolić innym, bardziej zaawansowanym pociskom na trafienie w cel.
O ile KN-25 jest zapewne w stanie przenosić głowicę jądrową (reżim pracuje lub już skończył pracę nad niewielką głowicą o mocy szacowanej na około 10 kiloton), wyposażenie każdego WWR kalibru 600mm w nawet jedną głowicę na system wydaje się bardzo mało prawdopodobne. Mianowicie, według danych z 2024 roku uważa się, iż Pjongjang posiada 50 głowic jądrowych i materiał rozszczepialny na kolejne 70-90.
Materiał rozszczepialny musiałby zostać podzielony między kluczowe dla zapewniania odstraszania jądrowego pociski międzykontynentalne i średniego zasięgu, zostawiając zapewne małą pulę na wszystkie (Pjongjang posiada ich kilka, można wspomnieć np. o pociskach cruise) systemy zdolne do przenoszenia taktycznych głowic jądrowych. Znacznie bardziej prawdopodobne wydaje się wykorzystanie KN-25 z głowicami konwencjonalnymi, które nadal byłyby w stanie dokonywać znacznych zniszczeń.
Wadą systemu jest zapewne długi czas jego przeładowywania, ponadto ze względu na znaczną siłę ognia byłby on zapewne priorytetowym celem dla przeciwnika. Jeżeli KN-25 przenosiłyby głowice jądrowe, najbardziej logiczne wydaje się wyposażenie maksymalnie jednego-dwóch pocisków w danej wyrzutni w owe głowice w celu minimalizacji potencjalnych strat w wypadku wykrycia przed wystrzeleniem.
Artyleria samobieżna 155mm
We wrześniu 2018 roku KRLD zaprezentowała podczas parady wojskowej nową armatohaubicę samobieżną (AHS) opatrzoną przez Zachód nazwą M-2018 – oficjalna nazwa pojazdu nie jest znana. W przeciwieństwie do poprzednich pojazdów tego typu produkowanych przez Pjongjang, gdzie uzbrojenie było osadzone w otwartej nadbudowie przypominającej niektóre rozwiązania drugowojenne, nowy pojazd wykorzystuje system wieżowy.
Sam AHS znacznie wyróżnia się od starszych AHS Pjongjangu wyglądem, przypominając do pewnego stopnia system K9. Niektóre źródła sugerują, iż pojazd opracowano we współpracy z Iranem na podstawie dział samobieżnych RAAD-2. Nie można również w pełni wykluczyć pewnych inspiracji wykorzystywanym niegdyś przez Libię systemem Palmaria kalibru 155mm. Mianowicie, jeszcze w latach 80.
Pjongjang i Trypolis podpisały traktat wojskowy, który zawierał klauzulę o dzieleniu się informacjami na temat wykorzystywanych przez siły zbrojne systemami uzbrojenia. Nie można wykluczyć, iż już po nabyciu Palmarii przez reżim Kaddafiego z AHS zapoznali się specjaliści północnokoreańscy. Wydaje się wręcz, iż między M-2018 a Palmarią zachodzą pewne podobieństwa dotyczące kształtu systemu wieżowego jak i samego uzbrojenia głównego.
Ze względu na ogólny kształt kadłuba i kół pojazdu, wydaje się, że podwozie działa samobieżnego M-2018 opiera się o czołg Songun. Długo brakowało oficjalnych informacji dotyczących kalibru uzbrojenia głównego pojazdu. Niektóre źródła już po jego pierwszym upublicznieniu przez reżim były zdania, iż zastosowano na nim armatę zgodnego ze standardami NATO kalibru 155mm, co byłoby odejściem od dotychczas wykorzystywanych przez Koreańską Armię Ludową armat kalibrów 122mm, 130mm i 152mm.
Nie byłby to pierwszy przypadek odejścia państwa, które w przeszłości wykorzystywało wzorce radzieckie do budowy swojego przemysłu zbrojeniowego od kalibru stosowanego jeszcze przez ZSRR – przykładowo, Chiny już w latach 90. XX wieku rozpoczęły prace badawcze nad artylerią samobieżną kalibru 155mm. Reżim pjongjangski potwierdził jednak spekulacje dopiero w 2026 roku, przyznając, że zastosowano na pojeździe armatę kalibru 155mm.
System uzbrojenia ma rzekomo mieć zasięg ponad 60km. Zasięg nowej artylerii KRLD jest niemalże na pewno zależny od zastosowanego w danym momencie typu amunicji. Przykładowo, oferowany na zachodnie rynki pocisk artyleryjski kalibru 155mm o wydłużonym zasięgu jest w stanie osiągnąć 60km jedynie po wystrzeleniu go z eksperymentalnych armat L/58. Amerykańskie prototypowe działo ERCA wystrzeliwało z powodzeniem wspomagane rakietowo pociski XM1113 na odległość ponad 70km.
Porównywalna z systemem północnokoreańskim K9 posiada działo zasięgu 40km. Nie można wykluczyć, że w opracowaniu specjalnej amunicji dla działa północnokoreańskiego wzięli udział Rosjanie, biorac pod uwagę doniesienia medialne, które sugerują, iż 2S35 Koalicja-SV jest w stanie wystrzeliwać pociski na odległość 70-80km. Stosowne wydaje się założenie, że w wypadku użycia typowej amunicji niewspomaganej zasięg AHS M-2018 wynosi około 40km.
O ile nowy system artyleryjski jest znacznie bardziej nowoczesny niż prezentowane dotychczas przez północnokoreański przemysł rozwiązania, zmiana kalibru uzbrojenia głównego może doprowadzić do problemów logistycznych, jeżeli Pjongjang nie będzie w stanie zapewnić odpowiedniego wolumenu produkcji amunicji. W obecnej chwili wydaje się, iż KRLD zamiast rozwijać artylerię kalibru 122mm, 130mm i 152mm, do których posiada znaczne zapasy pocisków i rozbudowane linie produkcji amunicji, zdecydował się na tworzenie od zera nie tylko całkowicie nowego systemu uzbrojenia lecz również łańcucha logistycznego dostaw amunicji nowego kalibru.
W kontekście współpracy Korei Północnej z Rosją warto również dodać, iż amunicja kalibru 155mm produkcji KRLD nie będzie mogła zostać wyeksportowana do Moskwy, gdyż nawet jej najnowszy system artyleryjski - wcześniej wspominana 2S35 - jest wyposażona w działo kalibru 152mm. Dostarczenie zaś M-2018 do Rosji wiązałoby się, tak jak w przypadku transferu dział Koksan kalibru 170mm, z niemożnością zapewnienia przez rosyjski przemysł dostaw amunicji, co skutkowałoby pełną zależnością dostarczonej artylerii kalibru 155mm od północnokoreańskiego łańcucha logistycznego.Same specjalne pociski do M-2018 o zasięgu 60km mogą być kosztowne pod względem relacji koszt-efekt.
Uniwesalna platforma kołowa 8x8
Podczas parady z okazji 75. lecia powstania Partii Pracy Korei zaprezentowano również nową uniwersalną platformę kołową 8x8, w wariancie z 5 pociskami przeciwpancernymi w wieży oraz konstrukcję wyglądem przypominającą amerykański wóz wsparcia ogniowego M1128. W następnych latach okazało się, iż o ile pojazd wyposażony w pociski przeciwpancerne do w nieznanej liczbie wszedł do służby, zarzucona została pierwotna wersja wozu wsparcia ogniowego, wykorzystującego najprawdopodobniej armatę D-30.
Podczas wystawy przemysłu obronnego w październiku 2025 roku zaprezentowana została nowa wersja pojazdu, z wieżą w pewnym stopniu podobną do włoskiego Centrauro. Jeżeli zaś chodzi o uzbrojenie główne, wóz nadal miał zamontowaną armatę D-30, jednakże sądząc po udostępnionym przez reżim zdjęciu modelu pojazdu, docelowe uzbrojenie ma mieć najprawdopodobniej formę armaty czołgowej nieznanego kalibru.
Podczas tej samej wystawy przemysłu obronnego zaprezentowano także moździerz samobieżny na platformie 8x8, jednakże można go uznać za stosunkowo prymitywny, gdyż nie posiada on systemu wieżowego.
Najbardziej zastanawia fakt, że reżim dotychczas nie zaprezentował transportera opancerzonego opartego o tą platformę. Transporter kołowy znajdujący się na wyposażeniu armii KRLD, M2010, jest oparty w znacznej mierze na radzieckiej/rosyjskiej serii BTR, co wiąże się m.in. z brakiem tylnych drzwi dla przewożonych żołnierzy, wydaje się, że ich stopniowe wycofanie powinno być priorytetem.
Wóz wsparcia ogniowego mógłby okazać się lepszą alternatywą dla starszych czołgów pokroju T-54/55 lub najstarszych czołgów Chonma znajdujących się w arsenale reżimu, szczególnie jeżeli posiadałby zbieżny z nimi kaliber lufy (100 lub 115mm), pozwalający na wykorzystywanie znacznych zapasów dostępnej amunicji. Zamontowanie działa kalibru 115mm wydaje się oczywiście możliwe, biorąc pod uwagę fakt, iż włoski Centauro II posiada uzbrojenie główne kalibru 120mm.
Moździerz samobieżny, mimo nieposiadania wieży może być nadal lepsza alternatywą niż dotychczas wykorzystywane moździerze oparte o transporter gąsienicowy VTT-323. Samo wprowadzenie platformy kołowej może także potencjalnie pozwolić na unifikację trakcji wśród pojazdów wykorzystywanych w jednostkach zmotoryzowanych. Tak jak w przypadku modułowej wyrzutni rakietowej, nie można wykluczyć, że znaczne podobieństwo platformy do amerykańskiego Stryker może być próbom przeciwdziałania systemom namierzania opartym o machine learning oraz sztuczną inteligencję.
Warto także zaznaczyć, iż uniwersalna platforma 8x8 wydaje się doskonałą podstawą do opracowania przez Pjongjang kołowego bojowego wozu piechoty.
Podsumowanie
Powyższe konstrukcje zdecydowanie stanowią istotny skok jakościowy względem poprzednich rozwiązań przemysłu północnokoreańskiego. Trudno jednak stwierdzić, czy Pjongjang byłby w stanie wyprodukować wystarczającą wobec potrzeb liczbę wyżej przedstawionych pojazdów. Poza WWR kalibru 600mm wiemy jedynie o istnieniu jedynie kilku egzemplarzy danych konstrukcji, z których część (np. moździerz osadzony na platformie 8x8) znajduje się zapewnie na etapie wczesnych prototypów.
Nieznane są niestety informacje dotyczące produkcji pojazdów pancernych przez Koreę Północną, lecz biorąc pod uwagę aspekty pokroju dostępności danych podzespołów elektronicznych, czy potrzeby importu co najmniej części elementów z innych państw (zapewne w warunkach czarnego rynku i omijania sankcji) produkcja ta niemalże na pewno wynosi mniej niż np. w Rosji czy Chinach. Sam koszt nowych pojazdów jak i prawdopodobnie potrzeba wymiany maszyn fabrycznych oraz przeszkolenia personelu może także uszczuplić zasoby dostępne dla Pjongjangu.
Należy zaznaczyć, iż równocześnie z próbami wprowadzenia nowych pojazdów prowadzone są prace nad nowymi okrętami dla marynarki wojennej, dronami oraz rozszerzaniem arsenału jądrowego. Może to doprowadzić do potrzeby priorytetyzacji danej gałęzi sił zbrojnych nad innymi.
Oznacza to, iż w nawet w perspektywie średnioterminowej KRLD zapewne nie będzie w stanie wyprodukować wymiernej liczby czołgów Chonma-2 czy pojazdów 8x8 by mogły one wpłynąć na zmianę równowagi sił na Półwyspie Koreańskim w wymiarze konwencjonalnym. Nowe pojazdy najprawdopodobniej trafią do najbardziej elitarnych jednostek, podczas gdy pozostała część KAL nadal będzie zmuszona funkcjonować w realiach de facto zimnowojennych.
Z pespektywy samej użyteczności na polu walki, wydaje się, że nowe wyrzutnie rakietowe są zdecydowanie najbardziej przydatnym dodatkiem do arsenału Pjongjangu, gdyż wszelkie zwiększenie możliwości rażenia przeciwnika z wykorzystaniem pocisków dalekiego zasięgu może w pewnym, nawet minimalnym stopniu, zastąpić lotnictwo w tym zakresie.
Nie można w pełni wykluczyć, iż Pjongjang zdecyduje się na wysłanie niewielkiej partii pojazdów – w szczególności modułowej WWR i WWR kalibru 600mm do Rosji celem przeprowadzenia prób uzbrojenia w warunkach bojowych. Warto zaznaczyć, iż w co najmniej kilku znanych przypadkach Pjongjang wysłał uzbrojenie nowoczesne – takie jak rakietowy niszczyciel czołgów Bulsae-4 oraz samobieżny zestaw przeciwlotniczy krótkiego zasięgu, więc skierowanie najnowszych rozwiązań przemysłu zbrojeniowego nie wydaje się niemożliwe.
Dla Ukrainy zapewne najbardziej problematyczne byłoby wystrzeliwanie pocisków z terenów Białorusi, gdyż z przyczyn politycznych utrudniałoby to przeprowadzenie odpowiedniego kontrataku. Niemniej, wyrzutnie te zapewne nie miałyby większego przebiegu na sytuację na froncie, zaś sam Zachód, poprzez przestudiowanie potencjalnych wraków północnokoreańskich pocisków mógłby bliżej zapoznać się z techniką wojskową Pjongjangu i tym samym opracować lepsze metody jej przeciwdziałania.
Wysłanie czołgów Chonma-2 i pojazdów 8x8 wydaje się znacznie mniej prawdopodobne, biorąc pod uwagę warunki panujące na froncie, znacznie utrudniające funkcjonowanie pojazdów pancernych. Tym samym wiązałoby się to ze zwiększeniem prawdopodobieństwa zniszczenia północnokoreańskich systemów, nawet przed wejściem ich do walki.
Bibliografia
1. A. Giusti, Ch’onma, Tank Encyclopedia, https://tanks-encyclopedia.com/chonma/ (dostęp: 7.06.2026).
2. A. Giusti, Ch’onma-2 (M-2020), Tank Encyclopedia, https://tanks-encyclopedia.com/new-north-korean-mbt/ (dostęp: 7.06.2026).
3. Analysis Russian Afganit active protection system is able to intercept uranium tank ammunition TASS 11012163, Army Recognition, https://www.armyrecognition.com/focus-analysis-conflicts/army/defence-security-industry-technology/analysis-russian-afganit-active-protection-system-is-able-to-intercept-uranium-tank-ammunition-tass-11012163 (dostęp: 7.06.2026).
4. S. Reddy, Kim Jong Un inspects new battle tanks, oversees ’war preparation’ drills, NK News, https://www.nknews.org/2026/03/kim-jong-un-unveils-new-battle-tanks-oversees-war-preparation-drills/ (dostęp: 7.06.2026).
5. North Korea’s Kim test-drives new tamk during military drills, Aljazeera, https://www.aljazeera.com/news/2024/3/14/north-koreas-kim-test-drives-new-tank-during-military-drills (dostęp: 7.06.2026).
6. C. Zwirko, Kim Jong Un shows off new drones and ICBMs at arms expo, rejects talks with US, NK News, https://www.nknews.org/2024/11/kim-jong-un-shows-off-north-koreas-new-drones-largest-icbms-at-weapons-expo/ (dostęp: 7.06.2026).
7. Kim Jong Un inspects new battle tanks…
8. M. Belhote, Songun-Ho, Tank Encyclopedia, https://tanks-encyclopedia.com/modern/north_korea/songun-ho-915.php (dostęp: 7.06.2026).
9. North Korea unveils new battle tank during training exercises, Anadolou Agency, https://www.aa.com.tr/en/asia-pacific/north-korea-unveils-new-battle-tank-during-training-exercises/3163988 (dostęp: 7.06.2026).
10. V. Kovalenko, North Korea unveils its own version of HIMARS on cargo chassis, RBC-Ukraine, https://newsukraine.rbc.ua/news/north-korea-unveils-its-own-version-of-himars-1760265331.html (dostęp: 7.06.2026).
11. G. M. Chul, Pentagon classifies new North Korean ballistic missile, Defence Blog, https://defence-blog.com/pentagon-classifies-new-north-korean-ballistic-missile/ (dostęp: 7.06.2026).
12. D. Mahadzir, North Korea Tests New Lightweight Launch System and Tactical Cruise Missiles, USNI News. https://news.usni.org/2026/05/27/north-korea-tests-new-lightweight-launch-system-and-tactical-cruise-missiles (dostęp: 7.06.2026).
13. R. Pryhodko, North Korea Tests HIMARS-Style Multiple Rocket Launcher System, Militarnyi, https://militarnyi.com/en/news/north-korea-tests-himars-style-multiple-rocket-launcher-system/ (dostęp: 7.06.2026).
14. North Korea Tests New Lightweight Launch System…
15. C. Zwirko, North Korea tests new modular missile launcher and ’tactical cruise missiles’, NK News, https://www.nknews.org/2026/05/north-korea-tests-new-modular-missile-launcher-and-tactical-cruise-missiles/ (dostęp: 7.06.2026).
16. Hwasong-11D – Hwasong-11Ra, Army Recognition, https://www.armyrecognition.com/military-products/army/missiles/ballistic-missiles/hwasong-11d-hwasong-11ra (dostęp: 7.06.2026).
17. B. Lendon, G. Bae, Kim Jong Un calls for expotential increase in North Korea’s nuclear arsenal amid threats from South, US, NNN https://edition.cnn.com/2022/12/31/asia/north-korea-kim-jong-un-nuclear-expansion-intl-hnk-ml (dostęp: 7.06.2026).
18. Missile Defense Project, "KN-25," Missile Threat, Center for Strategic and International Studies, October 4, 2019, last modified April 23, 2024, https://missilethreat.csis.org/missile/kn-25/ (dostęp: 7.06.2026).
19. Tamże.
20. C. Zwirko, Kim Jong Un formally deploys 50 new tactical nuke launchers at ceremony, NK News, https://www.nknews.org/2026/02/kim-jong-un-formally-deploys-50-new-tactical-nuke-launchers-at-ceremony/ (dostęp: 7.06.2026).
21. North Korea Tests 12 KN-25 600mm Ultra-Precision Rocket Launchers in New Long-Range Strike Drill, Army Recognition, https://www.armyrecognition.com/news/army-news/2026/north-korea-tests-12-kn-25-600mm-ultra-precision-rocket-launchers-in-new-long-range-strike-drill (dostęp: 7.06.2026).
22. D. Albright, North Korean Nuclear Weapons Arsenal: New Estimates of its Size and Configuration, Institute for Science and International Security, https://isis-online.org/isis-reports/2023-north-korean-nuclear-weapons-arsenal-new-estimates/ (dostęp: 7.06.2026).
23. Arms Control and Proliferation Profile: North Korea, Arms Control Association, https://www.armscontrol.org/factsheets/arms-control-and-proliferation-profile-north-korea#Nuclear (dostęp: 7.06.2026).
24. M-2018 155mm SPH, Global Security, https://www.globalsecurity.org/military/world/dprk/m-2018-155.htm (dostęp: 7.06.2026).
25. Libya: How the opposing sides are armed, BBC, https://www.bbc.com/news/world-africa-12692068 (dostęp: 7.06.2026).
26. Significance and implications of the North Korean-Libyan friendship treaty, CIA, https://www.cia.gov/readingroom/docs/CIA-RDP85T00153R000100040017-9.pdf (dostęp: 7.06.2026).
27. Songun-Ho…
28. The Mysterious Origins Of A New North Korean Howitzer, 21st Century Asian Arms Race, https://21stcenturyasianarmsrace.wordpress.com/2018/10/26/the-mysterious-origins-of-a-new-north-korean-howitzer/ (dostęp: 7.06.2026).
29. PLZ-05 (Type 05) Chinese 155mm Self-Propelled Howitzer (SPH), ODIN, https://odin.t2com.army.mil/WEG/Asset/PLZ-05_(Type_05)_Chinese_155mm_Self-Propelled_Howitzer_(SPH) (dostęp: 7.06.2026).
30. H. joo-young, North Korea unveils long-range artillery system capable of striking Seoul, The Korea Herald, https://www.koreaherald.com/article/10733868 (dostęp: 7.06.2026).
31. 155mm XM1113, General Dynamics, https://www.gdots.com/munitions/artillery/155mm-xm1113/ (dostęp: 7.06.2026).
32. T. Rider, Extended Range Cannon Artillery system demonstrates rapid-fire precision and lethality during Project Convergence 2021, U.S. Army, https://www.army.mil/article/254439/extended_range_cannon_artillery_system_demonstrates_rapid_fire_precision_and_lethality_during_project_convergence_2021 (dostęp: 7.06.2026).
33. Broszura firmy Hanwha Defense, https://m.hanwhaaerospace.com/assets/content/library/download/Hanwha%20Defense%20Leaflet_EN.pdf (dostęp: 7.06.2026).
34. I. S. Bisht, Russian Army to Begin Testing Longest Range Howitzer, The Defense Post, https://thedefensepost.com/2021/12/08/russia-longest-range-howitzer/ (dostęp: 7.06.2026).
35. A. Giusti, M-2010 (8x8 Version), Tank Encyclopedia, https://tanks-encyclopedia.com/m-2010-8x8/ (dostęp: 7.06.2026).
36. Kim Jong Un inspects new battle tanks…
37. V. Vladislav, North Korea Developed Wheeled Tank Based on Copy of American Stryker, Militarnyi, https://militarnyi.com/en/news/north-korea-developed-wheeled-tank-based-on-copy-of-american-stryker/ (dostęp: 7.06.2026).
38. Tamże.
39. North Korea Unveils New M2020 8x8 Mortar Carrier Echoing US M1129 Stryker, Army Recognition, https://www.armyrecognition.com/news/army-news/2025/north-korea-unveils-new-m2020-8x8-mortar-carrier-echoing-us-m1129-stryker (dostęp: 7.06.2026).
40. M-2010 (8x8 Version)…
41. Centauro II, IDV, https://www.idvgroup.com/products/land-armoured-vehicles/centauro-ii/ (dostęp: 7.06.2026).
42. M. Belhote, 323 APC, Tank Encyclopedia, https://tanks-encyclopedia.com/coldwar/north_korea/vtt-323.php (dostęp: 7.06.2026).
43. Russia Deploys North Korean Bulsae-4 Anti-Tank Guided Missile System in Ukraine, United24, https://united24media.com/latest-news/russia-deploys-north-korean-bulsae-4-anti-tank-guided-missile-system-in-ukraine-1467 (dostęp: 7.06.2026).
44. T. Xu, North Korea’s Lethal Aid to Russia: Current State and Outlook, 38 North, https://www.38north.org/2025/02/north-koreas-lethal-aid-to-russia-current-state-and-outlook/ (dostęp: 7.06.2026).
